-
De Weg naar Jabalcon
Jaar: 2026
Locatie: Caniles
De weg trekt je blik vanzelf het landschap in, recht naar de berg in de verte. Het zachte licht raakt de rotsen nog net en laat ze oplichten onder een lucht vol wolken. Een eenvoudig beeld, maar met veel diepte: een stille weg, open land en daarachter de berg die steeds dichterbij lijken te komen.
-
Mijn Schaduw in het Landschap
Jaar: 2026
Locatie: Caniles
Het lage avondlicht zet het droge land in warme goudtinten. De kale bomen en struiken tekenen zich scherp af tegen de open vlakte, terwijl hoge wolken langzaam over de blauwe lucht trekken. Rechtsonder valt mijn eigen schaduw het beeld binnen — een klein spoor van de fotograaf in het landschap. Daardoor wordt het niet alleen een uitzicht, maar ook een herinnering aan het moment waarop ik daar stond.
-
Doorkijk naar Buiten
Jaar: 2026
Locatie: Caniles
Vanuit de koelte en schaduw opent zich ineens het warme, droge landschap. De oude doorgang werkt bijna als een lijst om het veld heen en trekt je blik vanzelf naar buiten. Midden in die open ruimte zit heel klein een hond, bijna alsof hij daar op wacht. Juist dat kleine detail maakt het beeld voor mij extra mooi: een stil landschap, met toch een teken van leven.
-
Stof in het Ochtendlicht
Jaar: 2026
Locatie: Caniles
De onverharde weg ligt stil in het lage, warme licht. In de verte hangt nog een wolk van stof boven het pad, alsof iemand hier net voorbij is gegaan. Het open landschap, de lange schaduwen en de bergen aan de horizon geven het beeld iets tijdloos. Een klein spoor van beweging in een verder bijna stille wereld.
-
Waar de Weg Verdwijnt
Jaar: 2026
Locatie: Caniles
Een stille weg slingert door het open land, richting de bergen aan de horizon. De windmolens staan verspreid over het landschap, terwijl lage wolken zich langs de bergkam lijken vast te houden. Het is een beeld van ruimte en afstand — van een landschap dat eindeloos doorloopt en je vanzelf nieuwsgierig maakt naar wat er achter de horizon ligt.
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Landschap
